Skip to content

Son

Haziran 3, 2013

Adsız

Merhaba, 1,5 senedir beni okuyan, bana katlanan sevgili çingum, arkadaşım,

Sona gelince insanın eli ayağı birbirine dolanıyormuş meğer. Nutku tutuluyormuş, gözleri istemsiz doluyormuş. En zoru da başlığı atmak oldu benim için. Bu blogumun son yazısı, ilerde yazar mıyım bilmiyorum. İçimden saçmalama diyorum kendi kendime, tabi ki yazacaksın, yazmalısın. Ama artık sadece defterlerimi karalarım, tanıyorum kendimi. Dolup dolup onlara akarım. Dökerim içimi, sonra ateşe atarım sayfaları, rüzgara karışır küller, zamanla tüm doğa dinler.

Hayatımda, 2 senelik bir boşluğum oldu benim. Şans veya değil ama bildiğim bir şey var, o da böyle bir durum pek kimsenin başına gelmiyor. Düşünsene 2 sene sadece yaşayacaksın, hiçbir şey yapmadan. Yaşayacaksın. O sırada açtım blogumu, boşlukta savrulmamak için yazdım. Mutluluğumu, mutsuzluğumu, öfkemi, sevincimi, yazdım. Artık o 2 sene doldu, zamanı geri alamam ama geleceğe bakma vaktim geldi. Aslında geçiyor bile, vedalaşmayı baya ağırdan aldım diyebilirim.

Bu benim son yazım ama senin olmasın. Blogun yoksa da derhal bir tane açmalısın. Yeni postlar yazmayacağım ama vakit buldukça burada olacağım, belki yorumlar atamayacağım ama senin yazdıklarını okuyor olacağım. Bir sonbahar günü yapacak bir şey bulamazsan beni hatırla, eğlenceli ve geveze bir Puff vardı de. Hakkını helal et. Elveda. :)

Reklamlar
8 Yorum leave one →
  1. Haziran 4, 2013 3:32 pm

    .Gidemezsin! :( Ağlatmak mı niyetin, neden yapıyorsun bunu unni? Seni çok ama çok özleriz! Eğlenceli yazılar yazıp yüzümüzü güldürecek Puff unnim nerelere gidiyor?? Senin gibi iyi kalpli, yardımsever bir ablayı kaybetmek istemiyorum. Berna abla gitmeeee. :( Lütfen bizi bırakma. :'(

  2. Haziran 5, 2013 11:27 am

    Puff ama, ama neden? Gitme sen ne olur.. Ben yeni yeni yazılarını okumaya gelirken Son’la karşılaşıyorum bunu yapamazsın.. Biliyorum sadece ismen tanıyoruz birbirimizi ama ben çok alıştım sana, yazılarına.. Özlerim..Lütfen, ne oldu bilmiyorum ama bırakmak zorunda değilsin ki yazmayı.. Öyle kaybolup gidemezsin, bunu yapamazsın.. Puff, lütfen.. :'(

  3. Haziran 5, 2013 9:15 pm

    Bu konu hakkında ki düşüncemi biliyorsun zaten,tekrar dile getirmeme gerek yok. Eksikliğin bariz belli olacak, oluyor. Bundan(blogu kapatma) memnun olmasam da destekcinim. Bir dostun\arkadaşın olarak her daim arkandayım. Her şeyden önce ‘kendi hayatın’ gelir. Ama ek olarak şunu da diyeyim: ben senin bu saydığın şeylerle beraber bloguda yürütebileceğini de biliyorum. Herşeyi herkesi boş ver de gönlüne göre davran be hacı. Öptüm hadi. Fazla resmi, ciddi bir yorum oldu şöyle bir baktım da. :)

  4. adsız permalink
    Haziran 8, 2013 12:59 am

    merhaba yine ben hani şu sessiz takipçi! sanırım bir mecburiyet durumun var ya da tamamen uyduruyor olabilirim ama vakit buldukça bi uğrasan veya oralarda biyerlerde olduğunu belli etsen lütfen.Sıkıntın herneyse biran önce selamete çıkmanı diliyorum.Allah’a emanet ol…

  5. Haziran 13, 2013 8:11 am

    eğer gerçekten kendine göre haklı bir sebebin varsa ve gitmen senin gönül rahatlığın için iyi gelecekse lafım yok ama gitmemeyi tekrar düşün bırakma biziiiii :'(

  6. İsimsiz bir takipçi permalink
    Haziran 17, 2013 8:34 pm

    Bazen mecburen gitmek gerekiyor hayatta. Bazı şeylerden vazgeçmek..
    Seni gerçekten bende çok özleyeceğim. Umarım hayatında mutlu olursun, her zaman doğru kararlar verirsin ve umarım bir gün buralara döner de bizleri sevindirirsin :)

  7. Temmuz 24, 2013 8:50 am

    Gidiş sebebini bilmiyorum ama zaruri olmasa bu güzelim bloğu bırakmazsın gibime geliyor. neyse senin için hayırlısı olsun çingum :) geç tanıdım çok sevdim çabuk kaybettim öhhhü :/

  8. Sara permalink
    Kasım 19, 2013 2:47 pm

    bu yorumumu ”Yeni postlar yazmayacağım ama vakit buldukça burada olacağım, belki yorumlar atamayacağım ama senin yazdıklarını okuyor olacağım.” cümlene inandığım için yazıyorum şuan..
    Kasım 2013..
    Birden sen geldin aklıma. Senin yazılarını uzun zamandır okumadığımı farkettim ve hemen google a gitti fare’m..
    Ama o da ne sadece ”madam” kısmını hatırlıyordum.. ‘p..ppff…” diyorum kendi kendime ama bir türlü gelmiyor..
    Twittera koştum hemen.. ama orda da yoksun.. takip ettiklerimde debulamadım.. kafama takıldı
    5-10 dk sonra ”madamp” yazdım ve hemen Google amca seni önüme çıkardı. 40 yıllık bi dostumu bulmuş gibi sevindim.
    Tıkladım..
    Ama..
    ama sen çoktan veda etmişsin.. üstelik nedenini de anlayamadım..
    Artık daha sıklıkla kontrol edeceğim bu linki.. belki geri dönmüşsündür de o enfes yazılarınla beni eğlendirirsin, düşündürürsün. diye.. tekrardan..

    Biraz geç oldu ama Allah’a emanet ol..
    Dua ile..

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: